به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند. گزارش موجود مشخصات افرادی است که در فاصله زمانی مهر ماه 1386 تا شهریور 1387 در ایران حکم اعدام در مورد آنها به اجرا در آمده است.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
طرح این سوالات از نمایندگان مجلس و طراحان بحث بومی گزینی دانشجویان دختر وقتی بیشتر اهمیت پیدا می کند که به این نکته توجه کنیم، طرف های سوال همان کسانی اند که طی هفته های گذشته دولت و شورای عالی انقلاب فرهنگی را با طرح سوالاتی مشابه همین سوالات در معرض شدیدترین و کاراترین انتقادات قرار داده بودند.
نظم و انسجام تشکیلاتی برای انجمن های اسلامی و دفتر تحکیم نقشی حیاتی دارد. در سایه برخوردهای گسترده ای که با تشکل های مختلف دانشجویی در سال های اخیر شده است، توان تشکیلاتی مجموعه، تا حدی، تضعیف شده است. دانشجویان به اندازه کافی راه های نوین فعالیت در شرایط فشار را فرا گرفته اند.
در شرایطی که وزارت علوم مکلف است به نیابت از دانشگاه ها دانشجویان با استعداد و زبده را از طریق آزمون های علمی شناسایی و به دانشگاه ها معرفی کند آیا این وزارتخانه حق دارد عنان اختیار خویش را یکسره به دست وزارت اطلاعات بسپارد؟ امر قبیحی که تا چندی پیش پرده پوشی می شد اکنون آشکارا اظهار می شود.
پس از وقوع حوادثی مشابه در شیراز و برخی شهرهای دیگر، بار دیگر در ضلع شمالی چهار راه ولیعصر، بنابر مشاهدات خبرنگار ایلنا، ماموران مرد گشت ارشاد، دو زن را که بد پوشش تشخیص داده بودند، مورد ضرب و شتم قرار دادند. پس از این اتفاق، سرهنگ احمدی، رئیس مرکز اطلاعرسانی پلیس پایتخت به خبرنگار ما گفت: این زنها قصد حمله به ماموران را داشتهاند و مامور از خود دفاع کرده است.
دیروز در صحن دانشگاه صنعتی امیرکبیر بیانیه ای از جانب جمعی از دانشجویان ترک زبان دانشگاه در حمایت از یاشار قاجار توزیع گردید که در زیر به استحضار می رسد:
به نام دادگری که جز او مارا پناهی نیست
اگر ای مردک نامرد به شلاق سکوت بشکنی برلب من قصه گویای امید
فردا پسرم باز بخواند به سرود که به هشیاری حزب پدرم باد درود
بار دیگر ارتجاع سیاه چهره پلید خود را بر همگان نمایان ساخت. بار دیگر شب پرستان کوردل یکی از پاک ترین فرزندان این مرزو بوم را در چنگال خود اسیر نمودند.
همزمان با سرکوب و دستگیری های گسترده یارانمان در اکثر نقاط آذربایجان، خبردار شدیم که یار عزیز دبستانی مان ، یاشار قاجار، توسط نیروهایی با هویت نامشخص ربوده شده است.
آری سخن از درد اجتماع گفتن و نمایاندن نابسامانی ها ، برای حاکمان نالایق قطعا غیر قابل تحمل می باشد. در فضای سرد و بی روح هرگونه روزنه روشنایی و شادی را می بایست خاموش نمود. آری اینست روش و منش افراد نالایق برای تداوم سلطه خویش. در این فضا یغماگران بیت المال و دزدان چراغ به دست نه تنها مواخذه نمی شوند، بلکه ترغیب می گردند. در این فضای بی تفاوتی ریختن خون مردمان بی گناه در تبریز و نقده مجاز شمرده می شود ولی اعتراض به فساد درباری غیرمجاز بوده و شایسته تاوان سنگین می باشد. تزریق روح بی تفاوتی در قشر فعال جامعه که جوانان می باشند، در صدر برنامه ها قرار می گیرد اما اعتراض به خرافه پرستی در جامعه بدتر از قرون وسطایی ایران اسلامی لایق حبس و شکنجه می باشد. حاکمیت به جای پذیرفتن انتقادات و اصلاح امور، رویه سرکوب ، تهدید و خفه نمودن آنها را در پیش گرفته است.در ایران اسلامی پرده دری حاکمان به حدی رسیده است که همزمان با کشتار و سرکوب ترکان، اخراج اساتید دانشکده حقوق دانشگاه تهران،اقدام به دستگیری یاشار قاجار از فعالین دانشجویی نموده است. این اولین و آخرین بار سرکب حق طلبان در ۲۷ سال اخیر توسط حکومت جمهوری اسلامی نبوده است و نخواهد بود. اما حاکمان بدانند روشی که در پیش گرفته اند کارگر و موثر نیستچرا که در این مرزوبوم همیشه حیدر عمواوغلی ها،صمد بهرنگی ها روشنگریهای حق خواهانه خود را جاوید نگاه خواهند داشت و فرخی یزدی ها با لبان دوخته سخن حق طلبی خود را بانگ خواهند زد.
حیدربابا،گویلر بوتون دوماندی گونلریمیز بیر، بیریندن یاماندی
بیر، بیروزدن آیریلمایون، آماندی یاخشیلیغی المیزدن آلیب لار
