شب گذشته ۲۰۰ نفر از دانشجویان خوابگاهی دانشگاه پلی تکنیک در مقابل یکی از خوابگاه های این دانشگاه تجمع کردند.
در این تحصن که به صورت خودجوش برگزار شد دانشجویان با سر دادن شعارهایی همچون “دانشجوی زندانی آزاد باید گردد”، “دانشجو می میرد، ذلت نمی پذیرد” و “یاشار تا فردا آزاد باید گردد” و همچنین خواندن سرودهایی از جمله “یار دبستانی من” و “ای ایران” خواستار آزادی یاشار قاجار – دبیر انجمن اسلامی - و روشن شدن وضعیت عابد توانچه – از دانشجویان دانشگاه – شدند.
حضور نیروهای امنیتی در این تحصن چشمگیر بود.



فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
