همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
مسوول محترم دفتر مرکزی نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه ها
جناب آقای حجه الاسلام محمدیان
با سلام و تحیات
نیک مستحضرید که چندی است دانشگاه صنعتی امیرکبیر دستخوش تشنجات و ناآرامی هایی می باشد که به عقیده قاطبه دانشجویان این دانشگاه ، مسوول نهاد نمایندگی دانشگاه صنعتی امیرکبیر نقشی اساسی در دلایل بروز آنها ایفا نموده است.
دراین باب لازم می دانیم نکات زیر را به اطلاع برسانیم:
۱) قرار نبوده است نهادنمایندگی در دانشگاه ها همچون تشکلی در عرض دیگر تشکل های دانشجویی عمل نماید. عملکرد چندساله اخیر دفتر این نهاد در دانشگاه صنعتی امیرکبیر، نهاد رهبری را همچون تشکلی جلوه می دهد که پیشاپیش دو تشکل دیگر ، تمامی هم غم خود را معطوف به ضربه زدن به انجمن اسلامی دانشجویان در راستای اهداف و اغراض سیاسی جناح راست نموده است.
۲) عملکرد مدیران فرهنگی فعلی دانشگاه صنعتی امیرکبیر که منتسب به نهاد نمایندگی و تحت امر مسوولان فعلی این نهاد می باشند باعث بروز اعتراضات گسترده ای از جانب دانشجویان گردیده است. محدودکردن فعالیت کانون های فرهنگی هنری و توزیع ناعادلانه امکانات میان برخی از کانون ها ، اعمال سیاستهای نادرست در امورفرهنگی خوابگاه های دانشجویی و نیز افزایش محدودیت بر سر راه فعالیت نشریات مستقل دانشجویی از این جمله اند.
۳) گفتار و کردار مسوول و معاون نهاد نمایندگی در مسجد دانشگاه صنعتی امیرکبیر شبهه جدی درباب خروج آنها از دایره عدالت و انصاف را به وجودآورده است. نمونه اش را می توان به حمایت و میدان دادن مسوولین آن نهاد به افرادی ذکر کرد که در این سالیان بارها و بارها در جهت اغراض سیاسی، صحن مسجد دانشگاه را انحصاری گروه خود قلمدادکرده و آن ساحت محترم را به تریبونی جهت انواع تهمت پراکنی و فتنه انگیزی علیه اعضای انجمن اسلامی و دیگر نمازگزاران غیرهم فکر تبدیل نموده اند. لازم به ذکر است که در دهه چهل توسط آیت الله طالقانی برای محل محراب مسجد دانشگاه صنعتی امیرکبیر صیغه مسجد جاری شده است.
۴) متاسفانه شایعات و شواهدی مبنی بر حمایت مسوولین نهاد نمایندگی دانشگاه صنعتی امیرکبیر از یکی از کاندیداها در انتخابات ریاست جمهوری اخیر و استفاده از دفتر آن نهاد جهت تبلیغ برای فرد مورد نظر وجود دارد.
از آنجا که در این هنگامه خطیر، مجموعه ای از عوامل فوق فضای دانشگاه صنعتی امیرکبیر را به سمت ناآرامی ها و اعتراضات فراوانی سوق داده و احتمال تعطیل کلاسها و امتحانات را افزایش داده است، خواهشمنداست اقدامات جدی و سریع درمورد جایگزینی افرادی شایسته تر که صلاح جامعه دانشگاهی صنعتی امیرکبیر را بیشتر مورد لحاظ قرار دهند، انجام دهید.
والسلام علی من التبع الهدی
انجمن اسلامی دانشجویان
دانشگاه صنعتی امیرکبیر
(پلی تکنیک تهران)
