در روزگاری که هم گفتن مشکل بود و هم نگفتن، درد گفتن را به سکوت که همانا دروغ گفتنی بزدلانه و ریاکارانه بود ترجیح دادیم. مسیح وار به قصاص گناهی ناکرده بر صلیب شدیم و چگونه مردن را آموختیم و چگونه زیستن را و پرواز را برای رسیدن به آستانه رهایی به خاطر سپردیم. جاده های خلوت شب را با عشق و ایمان به آزادی طی کردیم، چون باور داشتیم که مرگ افراد مرگ افکار نیست، عمر شقایق کوتاه است و هیچ مرگ قشنگی بی دلیل نیست. "بخوان به نام گل سرخ در صحاری شب / که باغها همه بیدار و بارور گردند / بخوان ، دوباره بخوان / تا کبوتران سفید به آشیانه خونین دوباره برگردند
بی شک مهمترین خصلت جریان دانشجویی سیالیت آن است. هر نسلی می آید تا خود بیازماید و خطا کند و بر تجربه خویش بیافزاید. باید این حق را برای هر نسل به رسمیت شناخت. قدمای هر تشکلی انبانی از دغدغه و تجربه را با خود دارند. اما قطعاً این دغدغه و تجربه، حقی برای دخالت، خط دهی و کنترل آن مجموعه ایجاد نمی کند. بلکه باید با تضمین استقلال دانشجو و برقراری رابطه ای صحیح بر انباشت تجربیات افزود تا تربیت یافته گانی کارآزموده به بار آیند، که در غیر اینصورت گوش به فرمان هایی تهی از اندیشه و هویت ساخته می شوند که همواره بی ریشه و پیچک وار به دنبال مقتدایی می گردند. و عجبا که این آفت همچنان متوجه جریان دانشجویی است.
همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
تبریز نیوز:یک تشکل شبهه نظامی،با ایجاد درگیری، مانع از برگزاری جشنواره دو روزه کانون ها و تشکل های دانشجویی ، در دانشگاه صنعتی سهند تبریز شد.
در این جشنواره دانشجویی که قرار بود با حضور تشکل های دانشجویی شامل انجمن اسلامی دانشجویان، شورای صنفی دانشجویان و بسیج دانشجویی، و نیز کانون های فرهنگی دانشجویی منجمله کانون شعر و ادب، کانون موسیقی، کانون تئاتر، کانون فیلم و عکس و… تشکیل شود با دخالت یک تشکل شبهه نظامی به درگیری انجامید.
درگیری در این جشنواره که مجوز آن به تصویب شورای فرهنگی دانشگاه صنعتی سهند تبریز رسیده و قرار بود در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه، ۱۳ و ۱۴ اردیبهشت ۸۵ ، در این دانشگاه برگزار شود، از زمانی آغاز شد که یک دختر دانشجو به عنوان مجری پشت تریبون قرار گرفت بطوریکه این موضوع با مخالفت شدید برخی از اعضا یک تشکل شبهه نظامی مواجه و هنگامی که برگزار کنندگان جشنواره حاضر به تغییر مجری نبودند، برخی از اعضا این تشکل اقدام به برهم زدن مراسم و قطع بلندگوها کردند.
گفته می شود،رهبر این تشکل شبهه نظامی خود شخصا دست به چنین عملی زده و هنگامی که با اعتراض دانشجویان روبرو شده به آن ها گفته است: «زور داریم، انجام می دهیم. اگر شما هم زور دارید انجام دهید!». ولی برگزار کنندگان این جشنواره با مشاهده چنین رفتاری به قصد عدم ایجاد تنش از خواسته خود کوتاه آمده و اعلام کردند که برنامه مجری ندارد.
اما در روز دوم جشنواره - پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۸۵- اعتراض چند تن از اعضا تشکل شبهه نظامی به پخش موسیقی در غرفه ها به درگیری فیزیکی با مسیولان این غرفه ها نیز کشیده شد.
در این روز در بخش دیگری از برنامه یکی از دخترهای دانشجو جهت نواختن تار ، به روی صحنه رفت که پس از آن یک عضو این تشکل شبهه نظامی علیرغم این که این بخش از برنامه نیز مانند سایر بخش های آن قبلا به تصویب شورای فرهنگی دانشگاه رسیده بود ، برای بار دوم اقدام به قطع بلندگوی مراسم نمود، ولی این بار با مقاومت جدی دانشجویان برگزار کننده برنامه روبرو شد.
این عمل با واکنش شدید دانشجویان حاضر در سالن مواجه شد که با کف و سوت خواستار کوتاه نیامدن برگزار کنندگان این جشنواره شدند.
گفته می شود،رهبر این تشکل شبهه نظامی با مشاهده اعتراض شدید دانشجویان فورا با دکتر {سه نقطه} ، تماس گرفته و از وی خواسته تا اجرای موسیقی توسط یک دختر دانشجو را متوقف کند که در نهایت دکتر {سه نقطه} این دستور را اجرا می کند.
در این هنگام با پافشاری دانشجویان حاضر در صحنه، مسیولان برگزار کننده جشنواره، ختم جشنواره را اعلام و از پشت تریبون خطاب به همه گفتند: ترجیح می دهیم جشنواره را تعطیل کنیم تا بیش از این مورد تحقیر و توهین قرار نگیریم.
در این میان دانشجویان خشمگین در حالیکه اقدام برخی از اعضا این تشکل شبهه نظامی را توهین به دانشجو و دانشگاه خطاب کردند در واکنش به چنین رفتاری اقدام به پرتاب صندلی ها کردند.
دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز ، با فریاد « دکتر {سه نقطه} ، از تشکل شبهه نظامی دستور می گیرد» از سالن جشنواره خارج و در این تجمع اعلام کردند که قصد دارند در روزهای آینده تجمع اعتراض آمیزی در این دانشگاه برگزار کنند.
گفتنی است ، مجوز برنامه گرامیداشت “روز جهانی کارگر”، که قرار بود توسط انجمن اسلامی دانشجویان این دانشگاه در این جشنواره، برگزار شود توسط هیات نظارت دانشگاه لغو و انجمن اسلامی موفق به اجرای برنامه در این جشنواره نشد.
همچنین شورای صنفی دانشجویان نیز به دلیل عدم حضور مسیولان دانشگاه صنعتی سهند تبریز، موفق به اجرای برنامه “پرسش و پاسخ دانشجویان با معاونت آموزشی و رییس آموزش دانشگاه”، نشد.
