۲۵ مرداد ماه سال ۸۶ ساعت چهار و چهل و پنج دقیقه عصر با دوستان همبندی در بند ۴ زندان مرکزی سنندج به تماشای اخبار کردستان نشسته بودیم، که مجری خبر فوت مرحوم مهندس بهاءالدین ادب را اعلام کرد، گویی آبی سرد بر تن زندانیان ریخته شد، آن همه همهمه و صدا به یکباره به خاموشی گرایید، فضایی سرد و دلگیر همراه با سکوتی سرشار از حسرت بر زندانیان مستولی گشت، به راستی چرا با مرگ چنین فردی حتی کسانی که به دلایلی خود گرفتار زندان بودند.
اغلب کسانیکه گذرشان به "سنندج" افتاده است و در شهر دفها و مسجدها را به زیبایی و نشاط ستوده اند لابد در حاشیه یکی از خیابان های اصلی شهر، مسجد "ادب" را نیز به یاد میآورند و یا نام خیابان و مجتمع های آپارتمانی "ادب" را حداقل برای یکبار شنیده اند. به باور بسیاری، آنچه که از ادب شخصیتی برجسته و چهره ای محبوب در میان عموم ساخته است نه ثروت او بود و نه احداث کارخانه و ایجاد جاده! بلکه پایمردی اش برای رفع تبعیض های قومی و مذهبی و استیفای حقوق ملت کرد بود که او را به یکی از چهره های ماندگار این قوم مظلوم و ستم کشیده تبدیل کرد. یادش گرامی باد.
لایحه ی حمایت از خانواده را نه تنها اجحافی در حق زنان و آزاد گذاشتن دست مردان ثروتمند برای خرید و فروش زنان، بلکه توهینی بزرگ به جامعه می دانم و به عنوان یک شهروند ایرانی مخالفت خود را با این لایحه اعلام میکنم. تصویب این لایحه به معنای وارد کردن ضربه ای جبران ناپذیر به فردای ایران خواهد بود. بهتر است به جای نقشه کشیدن برای تصاحب زنان بیشتر، بیاندیشیم و قضاوت کنیم که اگر در جایگاه یک زن قرار داشتیم می توانستیم این همه توهین و تحقیر را تاب بیاوریم؟
دختری کارگر به نام مهتاب احمدزاده، 15 ساله، اهل پیرانشهر که به همراه خانواده خود در یک کارگاه جوجهکشی در شهر نقده مشغول به کار بود، پس از تعرض صاحبکار به وی و به علت فشارها و آسیب روحی و روانی حاصله، این تجاوز اقدام به خودسوزی کرد. او به علت شدت جراحات وارده ناشی از سوختگی در محل حادثه جان خود را از دست میدهد. هفته پیش در حالی این گزارش منتشر شد که چندی پیش دختری کارگر به نام گلاویژ سلطاننیا، 19 ساله در شهر همدان در اثر آسیب روحی ناشی از تعرض صاحبکار اقدام به خودسوزی نموده بود.
روح تفکر امروز بشر تعدد زوجات را امری نا عادلانه می داند حتا اگر مرد دارای تمکن مالی باشد و بتو.اند بین همسران خود به عدالت! رفتار کند. قانون گذار در این ماده با نگاهی مرد سالارانه به نهاد خانواده می نگرد. پیش فهم ها و پیش فرض های نادرست خود را در برداشت خود از عدالت دخالت می دهد. آیا مردان دارای ثروت را از حق تعدد زوجات بهره مند دانستن خود ناعادلانه رفتار کردن بین مردان غنی و فقیر نیست؟ از هر طرف که به این ماده ی لایحه نظر افکنیم نا عادلانه بودن آن آشکار است.
آمار خشونت علیه زنان در بیشتر کشورهای جهان رقمی شگفت انگیز را به خود اختصاص داده است و به نوعی می توان آن را یک معضل جهانی دانست. اما چند تفاوت اساسی بین خشونت علیه زنان در ایران (و بیشتر کشورهای منطقه) و کشورهای توسعه یافته همچون امریکا – کشوری که هم اکنون در آن ساکن هستم- وجود دارد که بر عمق فاجعه می افزاید. شناخت و بررسی این اختلاف که بیشتر ریشه در فرهنگ، عرف، قوانین و مدیریت ناکارآمد کشور دارد، کمک می کند تا در راه مبارزه با خشونت علیه زنان گامی به پیش برداریم.
“هر شخصی حق دارد که برای دفاع از منافع خود با دیگران اتحادیه تشکیل دهد و یا به اتحادیههای موجود بپیوندد.”بند ۴ ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر
بی شک برقراری قوانین دمکراتیک در یک کشور و بهره مندی مردم یک جامعه از آزادی و عدالت واقعی و پردوام در گرو حساسیت اعضای یک جامعه بر سرنوشت خویش و فعالیتها و مبارزات اجتماعی در آن جامعه است .
هم اکنون ما شاهد شکل گیری و تقویت جنبش های اجتماعی در ایران همچون جنبش زنان، فرهنگیان و… هستیم که اگر به درستی و با برنامه به یکدیگر پیوند داده شوند، جامعه ایران گام بلندی را در جهت احیای حقوق اولیه و اساسی خود برداشته است .
جنبش کارگری هم که به علت وجود ساختار اقتصادی صنعتی در ایران، پتانسیل تبدیل شدن به یکی از بزرگترین جنبشهای اجتماعی و مدنی در ایران را دارد به تازگی و پس از پشت سر گذاشتن فراز و نشیب هایی خود نزدیک به دو سال است که با جدیت در حال بازسازی خود می باشد.
سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی به عنوان قشر پیشرویی از بدنه ی کارگری جامعه ی ایران در طی مرحله ی جدید فعالیتهای خود در دو سال اخیر متحمل هزینه های سنگین و گزافی شده است. ضرب و شتم اعضای سندیکای شرکت واحد،بازداشت گسترده ی اعضای هیئت مدیره سندیکا، اخراج اعضای فعال سندیکالیست شرکت واحد،بازداشت دسته جمعی رانندگان عضو این سندیکا و پلمپ دفتر این سندیکا تنها گوشه ی کوچکی از بلایایی است که بر سر این عزیزان آمده است .
از آنجا که جامعه دانشجویی ایران به عنوان پرچمدار مطالبات سیاسی جریانات اجتماعی و صنفی همواره تلاش نموده است تا، با تمام توان به رشد و بالندگی نهادهای اجتماعی و مدنی مستقل و مردمی بپردازد ، کمیته حقوق بشر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیر کبیر به عنوان عضوی از جامعه ی دانشجویی کشور ضمن دفاع از تشکیل سندیکای کارگری به عنوان حق مسلم کارگران اعلام می دارد تا زمانی که اعضای سندیکا بتوانند محل دیگری را برای دفتر خود تهیه کنند در صورت تمایل هیئت مدیره ی سندیکا، می تواند میزبان جلسات این بخش از فعالین کارگری باشد.
در پایان پیشاپیش همکاری خود را با تمامی نهادها و سازمانهای مردمی و مستقل جهت بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران اعلام می داریم.
