یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
پیش از آنکه وارد بحث پیرامون عملیات ایذایی مشارکت (اصلاح طلبان حکومتی) بر علیه دانشجویان شروع کنم به نقل خاطره ای می پردازم. پس از ۱۸ تیر و ضربه محکم وارد شده به بدنه دانشجویی فعال در کشور همه اعضای شورای عمومی و شورای تهران دفتر تحکیم متفق القول بودند که می بایست در سالگرد این روی داد اسفناک کاری درست توسط تحکیم صورت گیرد. اما به ناگهان در سالگرد ۱۸ تیر دفتر تحکیم وحدت اعلام کرد که به توزیع گل در میدان های اصلی شهر تهران می پردازد و برنامه ای برای بزرگ داشت این رویداد ندارد. بعدها بر من مشخص شد که عضوی از اعضای شورای مرکزی به تهییج عده ای از دوستان (!) اصلاح طلب این پیشنهاد را عملی کردند و البته درست نبود که دولت خاتمی به زحمت بیافتد! اما پهلوی که دیروز دوستان عزیز! بر آن می غلتیدند کنترل و خط دهی به زعم خودشان از طریق دوستان نزدیک و یارگیری در مجموعه بود. وعده هایی که گاهی هیچ وقت عملی نمی شد و یا چهره نسبتاً فرهمند بعضی از اصلاح طلبان در چشمان اعضای تحکیم باعث می شد که اعتمادی همراه با احترام در دوستان ایجاد کند که به تبع این احترامی که برای متعلقین به مجموعه در گذشته دور احساسی می شد باعث می گردید تا دوستان پیشنهادها را با تامل و تعمق مورد کنکاش و بررسی قرار دهند و الحق پیشنهادها و راه های درستی نیز از طرف افراد کمتر سیاسی و امنیتی اصلاح طلبان به تحکیم ارائه می شد که بسیار کارساز بودند. اما پس از آنکه قدرت نیروهای سیاسی و امنیتی اصلاح طلبان فزونی گرفت دیگر این همکاری ها بسیار کم رنگ شد و آنها تحکیم را دستاویزی برای فشار بیشتری دیدند. با افزایش فشارهای حاکمیت و تحلیل بنیه تحکیم به مرور جذابیت مجموعه برای دوستان کم رنگ شد. و در این میان افرادی با مشی مستقل و دیدگاههای انتقادی که قبلاً در مجموعه به شدت کنترل می شدند با کم رنگ شدن حضور فرصت طلبان ناگهان در مجموعه تحکیم اکثریت یافتند. حالا که دیگر هیچ ابزاری در اختیار آقایان نیست و تحکیم نیز گوش به فرمان نیست. راه حل چیست؟ همان راه حل همیشگی حذف به وسیله بی اعتبار کردن و لجن مال کردن! اگر جناح دیگر حاکمیت نتوانسته است با فشار امنیتی و قضایی تحکیم را حذف کند. حتماً با این روشی می شود! امروز اصلاح طلبان حکومتی بر پهلوی دیگری غلتیده اند نفی مشی مستقل تحکیم برای ورود همان گروه قبلی! آیا ما به اندازه کافی هوشیار هستیم؟ یا ما نیز به این روند دامن می زنیم؟! به گمانم چشمان هوشیار، گوشهای تیز در این مورد کارساز است و امروز لب فرو بستن به موقع خاموشی است در غیر این صورت پروژه باسرعتی دو چندان پیش خواهد رفت.
