همه برنامههایی که تا امروز در حال پیگیری است و در این سالهای اخیر هم سرعت بیشتری به خود گرفته است، داستانی را کلید زد که از ممنوعیت ادامه تحصیل برای برخی از دانشجویان حکایت میکرد. داستان از آزمون کارشناسی ارشد سال 85 شروع شد؛ همان روزها که پذیرفتهشدگان به دانشگاهها مراجعه میکردند و به جای معاون آموزش به دفتر مدیر کل هسته گزینش وزارت علوم راهنمایی میشدند. فعالان صنفی در دوره کارشناسی و مدیران نشریات منتقد دانشجویی بزرگترین قشر ستارهداری بودند که در دانشگاههای سراسر کشور با تعجب به پاسخهای مبهم مسوولان ثبت نام دانشگاهها نگاه میکردند، مدیران آموزش هم اطلاعات بیشتری نداشتند؛ در آن روزها همه مسوولان وزارت علوم از وزیر تا معاونان کل داستان را تکذیب میکردند.
دهم تیرماه سال پیش که آقای کبودوند را در محل کارش بازداشت کردند فکر نمیکردم مدت بازداشتش اینقدر طولانی شود و نهایتاً چنین حکم سنگینی برایش صادر کنند. اکنون یک سال از در بند کردن محمدصدیق کبودوند گذشته و حکم ناعادلانهای که برای او صادر شده مورد اعتراض وکلای وی، فعالان و نهادهای حقوق بشری در سطح جهان، ایران و کردستان قرار گرفته است. حکمی که به دلیل تأسیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان و با استناد به مواد 498 و 500 قانون مجازات اسلامی ایران صادر شده در حالی که آگاهان و حقوقدانان تشکیل و فعالیت سازمان تحت ریاست ایشان را بر مبنای اصل 26 قانون اساسی مجاز و قانونی میدانند.
قدرت غیرمعقول باعث شده است که "دکتر مددی"ها نه از جایگاه مجری قانون، که از جایگاه قانون اعمال اراده کنند: "من قانون هستم. یا در برابر من تسلیم میشوی و یا از دانشگاه اخراجت میکنم." بیدلیل نیست که محافظه کاران از زیر سوال بردن قاطعانه متهم طفره میروند؛ چرا که دکتر مددی با قدرت زیادی که داشته است، به نوعی نمادی از حاکمیت بوده است و زیر سوال رفتن او درواقع زیر سوال رفتن تمام حاکمیت است. چگونه است که تعرض به دختری که به قصد تحصیل وارد دانشگاه شده و ناگهان خود را در چنگال یک فرد هوسباز میبیند، بیحرمتی به نظام تلقی نمیشود؛ ولی افشای رفتار غیرانسانی و خجالتآور یک استاد دانشگاه، ترویج فحشا و بیآبرو کردن نظام محسوب میگردد؟
پس چرا پس از گذشت 30 سال باز هم ناچاریم از زور و تهدید و مجازات سخن بگوییم تا فرهنگ دینی را ترویج کنیم؟ تا جایی که امکان داشته است از ورود و تبلیغ و ترویج فرهنگ غرب و شرق به این کشور جلوگیری به عمل آمده است. از ممنوع بودن ویدیو تا ممنوع بودن ماهواره و فیلترینگ سایت ها و پارازیت های رادیویی و... همه و همه تا به حال با جدیت تمام پیگیری و اعمال شده است. پس چرا هنوز از مدهای لباس و موی سر غربی و شرقی سخن می گوییم و برای کسانی که این قبیل لباس ها و مدل موها را داشته باشند مجازات تعیین می کنیم؟
فردی که تصمیم به چنین اقدام شومی داشته، خود، ریاست کمیته انضباطی دانشجویان را نیز عهده دار می باشد و لذا با «سوء استفاده» از موقعیت خود دانشجوی احضار شده را برای پذیرفتن خواسته ی پلید خود تحت فشار قرار داده است. پر واضح است که قرار گرفتن قدرت بی حد و حصر و غیرقابل نظارت در دستان نهادهایی همچون کمیته ی انضباطی و حراست، اقدامی اشتباه است و می تواند به چنین فجایعی منجر شود، همانگونه که پیشتر نیز در دانشگاه های دیگر همچون رازی کرمانشاه، سهند تبریز و ... شاهد چنین اتفاقات تأسف برانگیزی بوده ایم.
عاشورا مدت هاست که هر روز تکرار می شود، 1 بطری آب برای 5 دانشجو در همدان نیز کم از بستن آب بر روی آنان ندارد، اگر بنی امیه حرمسرا را احیا کرد، کارکنان دولت نهم توحش و تجاوز به عنف رایج در جاهلیت عرب را در ایران احیا کرده اند و رسوایی های کرمانشاه، سهند، زنجان و … را پدید آوردهاند تا این روزها بنی امیه را در تاریخ رو سپید کرده باشند. چندیست که شرم دارم بگویم مسلمانم، در حالی که کسانی چون مددی، سردار زارعی و… و حامیان بی چون و چرایشان چون احمدی نژاد، زاهدی، دادستان زنجان و … ادعای مسلمانی دارند، چندیست که وقت نوشیدن آب دیگر یاد تشنگان کربلا نمی کنم چون خاطره دانشجویان تشنه لب دانشگاه تربیت معلم لحظه ای امانم نمی دهد، چندیست …
شورای امنیت از ایران خواست غنی سازی را معلق کند
بی بی سی: اعضای دائم شورای امنیت بالاخره پس از سه هفته مذاکرات فشرده بر سر بیانیه مربوط به ایران به توافق رسیدند.
شورای امنیت سازمان ملل متحد در تلاشی برای مهار بلندپروازی های اتمی ایران، بیانیه ای را تصویب کرده است که این کشور را ترغیب می کند غنی سازی اورانیوم را معلق سازد. متن بیانیه بلافاصله پس از توافق پنج عضو دائمی شورای امنیت بر سر آن، از سوی ۱۵ عضو شورا به تصویب رسید.
شورای امنیت در این بیانیه همچنین از آژانس بین المللی انرژی اتمی خواسته است ظرف ۳۰ روز گزارش دهد آیا ایران با درخواست های شورا همکاری کرده است یا خیر.
اما بیانیه تشریح نمی کند در صورت عدم همکاری ایران چه اقدامی صورت خواهد داد.
با این حال به گفته سوزانا پرایس، خبرنگار بی بی سی در مقر سازمان ملل، انتظار می رود این موضوع در نشست روز پنجشنبه وزرای خارجه روسیه، چین، آمریکا، بریتانیا، فرانسه و نیز آلمان در برلین مورد بحث قرار گیرد.
محمد جواد ظریف، نماینده ایران در سازمان ملل، در نخستین واکنش به این بیانیه گفت که دولت جمهوری اسلامی قبلا در عالی ترین سطح روشن ساخته است که خواهان سلاح هسته ای نیست.
وی گفت واکنش رسمی ایران بعدا در تهران صادر خواهد شد ولی افزود که ایران نسبت به هرگونه “تهدید، ارعاب و تعیین ضرالاجل آلرژی دارد”.
آمریکا، بریتانیا، روسیه، فرانسه و چین بعد از ظهر چهارشنبه بالاخره پس از تقریبا سه هفته مذاکرات فشرده و کشمکش بر سر جزئیات بیانیه - که واکنش این شورا را به پرونده اتمی ایران تشریح می کند - بر سر آن توافق کردند.
این توافق پس از آن ممکن شد که فرانسه و بریتانیا نسخه سومی از پیش نویس بیانیه را که با برخی خواسته های چین و روسیه کنار می آید، تهیه کردند.
اِمیر جونز-پری، سفیر بریتانیا در شورای امنیت، گفت که هرچند برخی نکات در این بیانیه از قلم انداخته شد، اما شورا پیامی واحد فرستاده است دایر بر اینکه نمی خواهد شاهد توسعه تسلیحات اتمی توسط ایران باشد. نمایندگان سایر اعضای دائمی نیز موضع مشابهی را منعکس کردند.
نماینده بریتانیا همچنین از مردم ایران خواست این بیانیه را به دقت مطالعه کنند تا ببینند دولتشان آنها را به کدام سو سوق می دهد.
جان بولتون، نماینده آمریکا، در پاسخ به این سوال که واکنش احتمالی ایران به بیانیه شورای امنیت را چگونه پیش بینی می کند گفت نمی تواند واکنش دولتی را که رئیس آن هولوکاست (کشتار یهودیان به دست نازی ها) را انکار می کند حدس بزند.
متن اصلاح شده
مسکو و پکن که هر دو از شرکای عمده تجاری تهران هستند نگران بودند که دخالت شورای امنیت به تحریم هایی علیه ایران منجر شود و تقاضا داشتند تا آژانس بین المللی انرژی اتمی در رسیدگی به پرونده اتمی ایران نقش اصلی را به عهده گیرد.
این بیانیه بار دیگر این درخواست را تکرار می کند که ایران فعالیت های غنی سازی و بازپردازی اورانیوم را متوقف کند، اما برخی تقاضاهای مشخص را از قلم می اندازد و به جای آن خواستار رجوع به قطعنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی در مورد مساله می شود.
رهبران جمهوری اسلامی در روزهای اخیر بار دیگر تکرار کرده اند که در مقابل اینگونه تقاضاها کوتاه نمی آیند چرا که غنی سازی اورانیوم را براساس معاهده های بین المللی حق مسلم خود می دانند.
این بیانیه بار دیگر از محمد برادعی، مدیر کل آژانس نظارت اتمی سازمان ملل، می خواهد همکاری ایران را به شورا گزارش دهد، اما این مهلت را از ۱۴ روز به ۳۰ روز افزایش می دهد.
و هر چند این بیانیه دیگر حاوی این نکته نیست که تکثیر سلاح های اتمی تهدیدی برای صلح و امنیت به حساب می آید، اما مسئولیت شورای امنیت برای حفظ صلح در جهان را یادآور می شود.
بحران هسته ای ایران در برلین بررسی می شود
وزیران خارجه پنج کشور عضو دایم شورای امنیت سازمان ملل و آلمان برای مشورت در باره برنامه هسته ای ایران در برلین تشکیل جلسه می دهند در حالیکه ایران این بیانیه را محکوم کرده است.
جلسه وزیران خارجه شش کشور روز چهارشنبه، ۳۰ مارس، و پس از صدور بیانیه شورای امنیت در شامگاه روز سه شنبه برگزار می شود و قرار است وزیران خارجه شرکت کننده گام های بعدی خود در مورد واکنش جمهوری اسلامی به بیانیه شورا را مورد بررسی قرار دهند.
کاندولیزا رایس، وزیر خارجه آمریکا، و وزیران خارجه بریتانیا، چین، روسیه و فرانسه - اعضای دایم شورای امنیت - برای شرکت در این جلسه که میزبانی آن را وزیر خارجه آلمان، یکی از سه کشور اروپایی مذاکره کننده با ایران، برعهده دارد.
در بیانیه ای که با تصویب پانزده عضو و از سوی رییس دوره ای شورا صادر شد از ایران خواسته شده است برنامه غنی سازی اورانیوم را کنار بگذارد و برای عمل به محتوای بیانیه یک ماه مهلت قایل شده است.
اظهارات اعضای شورا
بیانیه های شورای امنیت، برخلاف برخی از قطعنامه های شورا، از نظر حقوق بین الملل الزام آور نیست اما معمولا دیدگاه شورا را در زمینه موضوع مورد نظر مشخص می سازد و می تواند چارچوب اقدامات بعدی را تعیین کند.
تصویب بیانیه های شورا، که از سوی رییس شورا صادر می شود، مستلزم توافق تمام پانزده کشور عضو است در حالیکه تصویب قطعنامه های شورای امنیت به رای موافق دست کم نه عضو و عدم مخالفت اعضای دایم با آن نیاز دارد.
پس از صدور بیانیه شورای امنیت، نماینده بریتانیا در سازمان ملل گفت که اعضای شورای امنیت پیامی واحد را برای ایران فرستاده اند در این مورد که دنیا نمی خواهد شاهد دستیابی ایران به تسلیحات هسته ای باشد.
وی به مردم ایران توصیه کرد این بیانیه را به دقت مطالعه کنند تا ببینند دولتشان آنان را به کدام سو سوق می دهد.
نمایندگان سایر کشورهای عضو شورای امنیت نیز از ایران خواستند به بیانیه عمل کند اما سفیر روسیه گفته است که نحوه برخورد با برنامه هسته ای جمهوری اسلامی نوعی نردبان است که به جای پریدن به بالا، باید پله به پله از آن بالا رفت.
جان بولتون، سفیر آمریکا، صدور بیانیه روز سه شنبه را گام اول در مقابله با “برنامه مخفیانه ایران در زمینه تسلیحات هسته ای” توصیف کرده است.
جمهوری اسلامی: غیرالزام آور است
ایرنا: شورای امنیت سازمان ملل شامگاه چهارشنبه به وقت نیویورک، یک بیانیه غیرالزامآور را درباره ایران در میان اعتراض شدید آمریکا تایید کرد.
آمریکا میگوید که، خواسته این کشور در قالب این بیانیه محقق نشده است.
واشنگتن میکوشید تا این بیانیه به گونهای تصویب شود که راه برای دخالت های بعدی آن کشور هموار شود اما مقاومت دیگر اعضای شورا این آرزوی مقام های آمریکایی را محقق نکرد.
با تایید این بیانیه، بار دیگر پرونده ایران از شورای امنیت به آژانس بینالمللی انرژی هستهای بازگردانده میشود.
پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل از پانزدهم اسفندماه، جلساتی را برای بررسی پیش نویس این بیانیه آغاز و دست کم ۲۰ نشست بدون نتیجه برگزار کردند.
انگلیس و فرانسه به عنوان بانیان این پیش نویس بیانیه ناچار شدند چهار بار بیانیه مذکور را اصلاح تا از سطح مخالفتها با اصل آن بکاهند.
جان بولتون سفیر و نماینده دائم آمریکا پس از تایید این بیانیه در حالی که بشدت عصبانی بود، گفت که تصمیم امروز شورای امنیت اقدامی حاشیهای بود.
او پیش از این تقریبا روزانه در مقابل دوربینهای شبکههای تلویزیونی حضور مییافت و علیه برنامه صلحآمیز هستهای ایران صحبت میکرد و این نکته را مورد تاکید قرار میداد که ایرانیان حق ندارد به انرژی هستهای دست یابند.
بولتون گفت که، اکنون توپ در زمین ایران است و باید تصمیم بگیرد پروندهاش در شورا بماند یا آژانس بینالمللی انرژی هستهای.
سفیر آمریکا پیش از تایید این بیانیه، بارها در حالتی کاملا عصبی از کنار خبرنگاران عبور کرد، اما به سوالات آنها پاسخ نداد.
یکی از اعضای دفتر نمایندگی آمریکا برای کاستن از اثرات این نوع برخورد عصبی بولتون در جمع خبرنگاران حضور یافته و وعده داده بود که بولتون سرانجام صحبت خواهد کرد.
خبرنگار شبکه “سی ان ان” از این دیپلمات آمریکایی سوال کرد که باتوجه به ادامه نشستهای بینتیجه اعضای شورا درباره این بیانیه غیرالزامآور در خصوص ایران، پیش بینی میکنید که چه زمانی اعضا به توافق برسند؟ دیپلمات آمریکایی که از این پرسش شدیدا ناراحت شده بود پاسخ داد: اگر من قادر به پیش بینی بودم، بلیت بخت آزمایی میخریدم!
همکاری گسترده و حتی فرای چارچوبهای قانونی ایران با آژانس بینالمللی انرژی هستهای، عملا اقدامات واشنگتن را نقش بر آب کرده و به کشوری منزوی در سازمان ملل تبدیل شده است.
سفیر روسیه در سازمان ملل نیز در پاسخ به این پرسش خبرنگاری که چرا پاراگراف دوم حذف شده، گفت که هنوز چیزی درباره ایران ثابت نشده است که بخواهیم به این بند اشاره کنیم.
اشاره پاراگراف دوم، بهنقش بعدی شورای امنیت مرتبط بود که آمریکا تمام تلاش خود را بر تصویب آن بنا نهاده بود.
“امیرجونز پری” سفیر انگلیس در سازمان ملل نیز به خبرنگاران گفت که، پیام روشن بیانیه شورای امنیت، حمایت کامل شورا از اقدامات آژانس بین المللی انرژی هستهای است.
“وانگ گوانگیا” سفیر چین در سازمان ملل نیز در همین ارتباط به خبرنگاران گفت که، تاکید پکن بر تقویت نقش آژانس بینالمللی انرژی هستهای است.
خبرنگاری از سفیر چین پرسید که چه چیزی موجب شد تا شما سرانجام پس از حدود سه هفته بحث، در خصوص این بیانیه به توافق برسید؟
سفیر چین پاسخ داد: واژههای مختلف و نحوه بیان تغییر کرد.
وی افزود: من امیدوارم که ایران با آژانس همکاری مناسب داشته باشد.
وانگ در پاسخ به این پرسش که “آیا اگر ایران پس از یکماه به تعهداتش عمل نکرد، تحریمهایی را علیه آن کشور در نظر خواهید گرفت؟” گفت: هنوز به این مرحله نرسیدهایم و زود است که قضاوت کنیم.
سفیر چین مجددا تاکید کرد که به نظر من آژانس بینالمللی انرژی اتمی باید به این مساله رسیدگی کند و شورا نیز باید از آژانس حمایت کند.
خبرنگاری از وانگ پرسید که به نظر شما پیام روشن این بیانیه چه بود؟ وانگ پاسخ داد: اولین پیام مهم این است که موضع و فعالیتهای آژانس بین المللی انرژی اتمی باید مورد حمایت قرار بگیرد و دوم اینکه حمایت از مذاکرات دیپلماتیک به عنوان مهمترین راه حل باید در نظر گرفته شود.
“جان مارک د لا سابیله” سفیر فرانسه در سازمان ملل نیز که کشورش با دنباله روی از آمریکا به یکی از بانیان این بیانیه تبدیل شده بود، گفت:
ایران باید با آژانس بینالمللی انرژی هستهای همکاری کند.
وی در پاسخ به این سوال که “آیا ایران باید این بیانیه را جدی بگیرد تا به حال که تهران ظاهرا به آنچه شورای امنیت گفته، اهمیتی ندادهاست؟”، گفت: “ما به وظیفه خود عمل خواهیم کرد. ما به آنچه که باید انجام دهیم عمل خواهیم کرد.”
دکتر “محمد جواد ظریف” سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل نیز پس از تایید این بیانیه قصد داشت در شورای امنیت، مواضع ایران را تشریح کند که با مخالفت عملی آمریکا مواجه شد.
نماینده دائم ایران در سازمان ملل سپس با حضور در اتاق کنفرانسهای مطبوعاتی، مواضع قاطع ایران، روند همکاریهای کشورمان با آژانس و مانع تراشیهای آمریکا علیه برنامه صلح آمیز هستهای ایران را تشریح و به پرسش های خبرنگاران پاسخ داد.
استدلالهای محکم نماینده ایران در این نشست موجب شد تا خبرنگاران حاضر در نشست به اهداف سیاسی آمریکا در کشاندن پرونده ایران به شورای امنیت، بیش از پیش پی ببرند.
او در ابتدای این نشست گفت که، قرار بود در شورای امنیت صحبت کنم ولی متاسفانه به دلیل اینکه گفتهاند کارهای اداری آن شورا مختل میشود با آن مخالفت کردند.
ظریف گفت: داستان امروز در حقیقت تکرار داستان برخورد ۵۰ سال قبل شورای امنیت با ایران بر سر ملی شدن صنعت نفت ایران است.
وی افزود: ۵۰ سال قبل وقتی که ایران در میان کشورهای در حال توسعه حرکتی را شروع کرد و خواست نفت خود را ملی کند، یکی از اعضای دائم شورای امنیت گفته بود که، ملی شدن نفت ایران، خطری برای صلح بینالمللی و مشکلی برای جامعه بینالملل است.
سفیر ایران در سازمان ملل گفت که، اکنون همان داستان تکرار شده است، یک کشور در حال توسعه که عضو معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای است و می خواهد در چارچوب این معاهده از حق خود بهره بگیرد و فناوری هستهای داشته باشد، با مخالفت همان کشورها مواجه میشود.
ظریف افزود: حق استفاده صلح آمیز از انرژی هستهای، حقی است که در “ان پی تی” مورد تاکید قرار گرفته و حقی است که باعث میشود “ان پی تی” وجود داشته باشد و ضایع کردن چنین حقی برای اعضا، اساس کار “ان پی تی” را زیر سوال میبرد.
وی افزود: سازمانهای بینالمللی با ارعاب و تهدید نمیتوانند پابرجا باشند، بلکه این سازمانها فقط با قبول و اجرای اصول خودشان میتوانند پا برجا باشند.
سفیر ایران در سازمان ملل تصریح کرد: وقتی کشوری عضو این سازمانها است یک سری تعهدات و یک سری امتیازات دارد و باید فواید و امتیازات بر تعهدات چیرگی داشته باشد.
ظریف گفت: نباید برعکس باشد که کشوری که عضو نیست امتیاز بگیرد و آن وقت به اعضا اجازه نمیدهند حتی از حق خود استفاده کنند.
وی افزود: ولی اینها (برخی اعضای شورای امنیت) متاسفانه در این جهت پیش میروند و چنین کاری شدیدا خطرناک است.
