این روزها 28 مین سالروز به اصطلاح انقلاب فرهنگی، یا در اصطلاح خودم کودتای فرهنگی است. من به این مناسبت نامه را نوشتم. دلیل این است که این اواخر آقایان نوک تیز حمله را متوجه دانشجویان کرده اند. می گویند دانشجو رفیق بازی می کند، شهوترانی می کند. آنها را می گیرند و زندان می کنند و هزار جور فشار به آنها می آورند. دانشگاه و دانشجو دوباره بیش از پیش مظلوم واقع شده اند. هرکس عقده ای و یا مساله ای دارد، آن را سر دانشجویان خالی می کند. همه کاسه کوزه ها بر سر دانشگاه و دانشجویان می شکنند. من پنجاه سال است که با دانشگاهیان سروکار دارم. این ها فرزندان من هستند. در عین حال شاهد سکوتی آزاردهنده هستم. پس تصمیم به نوشتن این نامه گرفتم.
تلاش جهت جدایی انجمن های اسلامی در دانشگاههایی که بصورت یکپارچه فعالیت می کردند، ایجاد تشکلهای همنام و موازی، اعمال فشارهای امنیتی و آموزشی به اعضای فعال انجمن اسلامی، احضار به کمیته های انظباطی و... ازجمله اقدامات لایه های مدیریتی مختلف در سطح دانشگاه و دولت بود. عدم استقبال دانشجویان آگاه در آن زمان پرونده را با شکست تلخی روبرو کرد. تا جایی که این تشکلها بر خلاف روند دموکراتیک انجمن اسلامی دانشجویان که از طریق انتخابات آزاد و با رای دانشجویان انتخاب می شدند به صورت انتصابی از طرف مدیریت دانشگاه و به طور غیر مستقیم از طریق نهاد های خارج از دانشگاه انتخاب گردیدند، از تعداد انگشتان دست فراتر نرفت.
نقش رسانه ها در جوامع امروزی به گونه ای است که جمع کثیری از مدعیان پست مدرنیسم با بودریار، جامعه شناس فرانسوی، هم نوا هستند که : رسانه های همگانی، دیگر آیینه ی واقعیت نیستند بلکه خودِ واقعیت یا حتی واقعی تر از واقعیتند. نمایش های تلویزیونی مربوط به اخبار مهیج و جنجالی روز، نمونه ی خوبی از این دست می باشد زیرا دروغ بافی ها و تحریف هایی که به بینندگان منتقل می کنند فراتر از واقعیت یا همان فرا واقعیت است. اگر نه به این شدت اما به قدر واقعیت، با بودریار همدل باشیم، این چنین بی خیال و بی خبر از کنار این دنیای خوش خط و خال و قابلیت ها و توانایی های آن، آسوده راه طی نمی کنیم.
در دوران رواج بردگی در بازارهای اروپا و آمریکا، انساندوستان زیادی برای لغو آن مبارزه کردند تا سرانجام در این مبارزه موفق شدند. در طول این سالیان، اما، خشونتهای بردگی ادامه داشت و مشاهده آن دل هر انسان آزادهای را میآزرد. مخالفان بردگی در ضمن مبارزه برای لغو آن تا آنجا که در امکان داشتند برای نجات بردگان تلاش میکردند. از جمله، آنان بردگان را میخریدند و آزاد میکردند. امروز که ما شاهد خشونتهای ناشی از اعمال قانون قصاص در مورد تهیدستان هستیم نیز چارهای جز طی کردن این راه نداریم.
مواردی همچون گشتن ساک خریدهای شخصی خانمها و برخوردهای بیشرمانه نیروی انتظامی و اصرار بر پیگری و توسعه طرح امنیت اجتماعی (علیرغم افتضاح ماجرای سردار زارعی که از بنیان گزاران این طرح محسوب میگشت) و طرح جدید وارد شدن به حریم شرکتهای خصوصی، همگی نشان از کاهش برش جنبش زنان در پیگیری حداقل خواستههای قبلی دارد. امید است که فعالین جنبش زنان در ایران بتوانند از کمپین به عنوان وسیلهای جهت پیشبرد خواستههای پیشین خود بهره گیرند.
همانروز وقتی برای اولین بار بر تربت مادر حاضر شدم، با خود عهد نمودم تا روزیکه حتی یک زندانی سیاسی در این مملکت وجود دارد و مادری چشم انتظار دارد دست از مبارزه برندارم. اکنون پنج سال از فوت مادرم میگذرد و اینبار نیز مسئولین زندان و قوه قضائیه (قاضی حداد) حاضر نشدند حتی ساعتی مرخصی تحت الحفظ به من بدهند که در پنجمین سالگرد مراسم مادرم حضور داشته باشم.
ایسنا:شورای وزیران خارجه اتحادیه اروپا در پایان نشست روز گذشتهی خود در بروکسل بیانیهای دربارهی مسالهی هستهیی کشورمان صادر کردند.
در این بیانیه آمده است: شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی دربارهی مسالهی هستهیی ایران به این نتیجه رسیدند که برنامهی هستهیی ایران باید به شورای امنیت سازمان ملل گزارش شود.
اتحادیهی اروپا با متهم کردن ایران به عدم همکاری با آژانس، نگرانی عمیق خود را نسبت به تداوم عدم همکاری کامل ایران با آژانس و برداشتن گامهای لازم به منظور اعادهی مجدد اعتماد بینالمللی در مقاصد صلح جویانهی برنامههای هستهییاش همانگونه که در گزارش مدیرکل آژانس در ٢٧ فوریه آمده است، ابراز کرده است.
این بیانیه میافزاید: شورای وزیران به تعهدش در یافتن راه حل دیپلماتیک ادامه میدهد و از اینکه ایران نتوانسته اقدامات لازم را که توسط شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی تعیین شده، انجام دهد، عمیقا متاسف است. شورای وزیران خارجهی اتحادیهی اروپا معتقد است که شورای امنیت باید درجهت تقویت نفوذ و قدرت آژانس بینالمللی انرژی اتمی اقدام کند.
در ادامه این بیانیه آمده است: شورای امنیت باید مجددا اجرای سریع تمامی درخواستهای مطرح شدهی شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی را که در قطعنامهی ٤ فوریه عنوان شده، از ایران بخواهد. این اقدامات باید شامل تعلیق کامل فعالیتهای مربوط به غنی سازی و فرآوری اورانیوم باشد. مسالهی هستهیی به عنوان یک نگرانی مبرم و محوری باقی خواهد ماند.
در ادامه بیانیه شورای وزیران از ایران خواسته که به طور موثر نسبت به آنچه “نگرانیهای اتحادیهی اروپا درباره تروریسم، مشی ایران در قبال روند صلح خاورمیانه، مسایل منطقه و همچنین رعایت و احترام به حقوق بشر و آزادیهای اساسی” خوانده، پاسخ دهد.
این بیانیه همچنین ضمن استقبال از آزادی اکبر گنجی خواستار آزادی بدون قید و شرط و فوری تمامی کسانی شده که انان را “زندانیان عقیدتی” خوانده است.
شورای وزیران خارجهی اتحادیهی اروپا همچنین با اعلام اینکه اوضاع حقوق بشر در ایران وخیمتر شده ، گفته است بر علیه اعتراضهای صلحجویانه در روز جهانی زن خشونت به کار رفته و آن را محکوم کرده است.
شورای وزیران خارجهی اتحادیهی اروپا در ادامهی بیانیه خود، بر ثبت نگرانیها در خصوص حقوق بشر، به ویژه نسبت به آنچه “آزار و اذیت مدافعان حقوق بشر، وضعیت اقلیتها و مجازات اعدام” خوانده، توسط اتحادیهی اروپا تاکید کرده است.
اتحادیهی اروپا در خاتمه بیانیه خود آورده است که راههای استفاده از تمامی روشهای دیپلماتیک خود را با بازنگری دقیق باز نگاه داشته و مشی خود را در این زمینه با اظهارنظرها و اقدامهای ایرانیها تطبیق خواهد داد.
