شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر(پلیتکنیک تهران) طی نامه ای به ریاست این دانشگاه مخالفت جدی خود را با دفن شهدا اعلام کرد ونسبت به عواقب این موضوع به مسئولین دانشگاه هشدار داد.
متن این نامه به شرح زیر می باشد:
بسمه تعالی
ریاست محترم دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیکتهران)
جناب آقای دکتر رهایی
با توجه به اتفاقات ناخوشایند اخیر در دانشگاه صنعتی شریف و هتک حرمت آستان مقدس شهدا و تجاوز به حریم مدیریتی دانشگاه و حضور نیروهای غیر دانشجو در داخل دانشگاه، شورای صنفی دانشجویان دانشگاه پلیتکنیک ضمن محکوم نمودن این اتفاقات خواستار آن است که نظیر چنین اتفاقاتی در هیچ دانشگاهی بلاخص پلیتکنیک رخ ندهد.
با توجه به فضای خاص دانشجویی دانشگاه پلی تکنیک بدون شک این اقدامات منجر به سوء استفادههای برخی از تشکل های موجود در دانشگاه خواهد شد. که از فعالیت دانشجویی به عنوان عاملی برای هتک حرمت شهدا تعبیر می کنند.
لذا به نمایندگی از ۴۵۰۰دانشجو و مشروعیت برخواسته از آرای اکثریت دانشجویان خواستار حفظ حرمت پاک شهدا و دانشگاه میباشیم و بااقداماتی این چنینی که مانع رشد و تعالی دانشگاه و دانشجویان میباشد, مخالفیم.
در پایان چنین اقداماتی را مؤکداً محکوم میدانیم و یادآور میسازیم که دانشجویان فهیم دانشگاه پلی تکنیک حضور نیروی نظامی و غیر دانشجویی را دردانشگاه بدون پذیرفتن هیچ استدلالی تحمل نمینمایند و بدون شک حضور چنین افرادی در دانشگاه عواقبی دارد که مسئولیت آن مستقیماً با مدیریت دانشگاه میباشد، لذا از مدیریت دانشگاه انتظار میرود که با تدبّر خویش از وقوع چنین اتفاقات ناخوشایندی در دانشگاه جلوگیری نماید.
والسلام
شورای صنفی دانشجویی
دانشگاه صنعتی امیرکبیر



گروه های مدنی فعال در حوزه سیاست همچنین وظیفه دارند با طرح سوال و پرسش در خصوص مشکلات موجود راه حل های معقول و امکان پذیر از احزاب طلب کرده و برنامه های ارائه شده از سوی آن ها را به چالش بکشند. تا از این رهگذر برنامه های ارائه شده از سوی احزاب و جریانات سیاسی پخته تر و هر چه بیشتر به واقعیت نزدیک شود.
پرهیز از تکرار، مانع باز شدن باب سخن پیرامون فعالیت های جنبش دانشجویی می گردد تا در اشاره ای کوتاه از؛ ۱. نقد قدرت و حاکمیت ۲. آگاهی بخشی در ارتباط مناسب با بدنه اجتماع ۳. همراهی نخبگان در شناخت جامعه و تولید اندیشه، در کنار سایر فعالیت های جنبش دانشجویی در بازخوانی مراد تحکیم یاری بگیریم.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
