۲۵ مرداد ماه سال ۸۶ ساعت چهار و چهل و پنج دقیقه عصر با دوستان همبندی در بند ۴ زندان مرکزی سنندج به تماشای اخبار کردستان نشسته بودیم، که مجری خبر فوت مرحوم مهندس بهاءالدین ادب را اعلام کرد، گویی آبی سرد بر تن زندانیان ریخته شد، آن همه همهمه و صدا به یکباره به خاموشی گرایید، فضایی سرد و دلگیر همراه با سکوتی سرشار از حسرت بر زندانیان مستولی گشت، به راستی چرا با مرگ چنین فردی حتی کسانی که به دلایلی خود گرفتار زندان بودند.
اغلب کسانیکه گذرشان به "سنندج" افتاده است و در شهر دفها و مسجدها را به زیبایی و نشاط ستوده اند لابد در حاشیه یکی از خیابان های اصلی شهر، مسجد "ادب" را نیز به یاد میآورند و یا نام خیابان و مجتمع های آپارتمانی "ادب" را حداقل برای یکبار شنیده اند. به باور بسیاری، آنچه که از ادب شخصیتی برجسته و چهره ای محبوب در میان عموم ساخته است نه ثروت او بود و نه احداث کارخانه و ایجاد جاده! بلکه پایمردی اش برای رفع تبعیض های قومی و مذهبی و استیفای حقوق ملت کرد بود که او را به یکی از چهره های ماندگار این قوم مظلوم و ستم کشیده تبدیل کرد. یادش گرامی باد.
لایحه ی حمایت از خانواده را نه تنها اجحافی در حق زنان و آزاد گذاشتن دست مردان ثروتمند برای خرید و فروش زنان، بلکه توهینی بزرگ به جامعه می دانم و به عنوان یک شهروند ایرانی مخالفت خود را با این لایحه اعلام میکنم. تصویب این لایحه به معنای وارد کردن ضربه ای جبران ناپذیر به فردای ایران خواهد بود. بهتر است به جای نقشه کشیدن برای تصاحب زنان بیشتر، بیاندیشیم و قضاوت کنیم که اگر در جایگاه یک زن قرار داشتیم می توانستیم این همه توهین و تحقیر را تاب بیاوریم؟
دختری کارگر به نام مهتاب احمدزاده، 15 ساله، اهل پیرانشهر که به همراه خانواده خود در یک کارگاه جوجهکشی در شهر نقده مشغول به کار بود، پس از تعرض صاحبکار به وی و به علت فشارها و آسیب روحی و روانی حاصله، این تجاوز اقدام به خودسوزی کرد. او به علت شدت جراحات وارده ناشی از سوختگی در محل حادثه جان خود را از دست میدهد. هفته پیش در حالی این گزارش منتشر شد که چندی پیش دختری کارگر به نام گلاویژ سلطاننیا، 19 ساله در شهر همدان در اثر آسیب روحی ناشی از تعرض صاحبکار اقدام به خودسوزی نموده بود.
روح تفکر امروز بشر تعدد زوجات را امری نا عادلانه می داند حتا اگر مرد دارای تمکن مالی باشد و بتو.اند بین همسران خود به عدالت! رفتار کند. قانون گذار در این ماده با نگاهی مرد سالارانه به نهاد خانواده می نگرد. پیش فهم ها و پیش فرض های نادرست خود را در برداشت خود از عدالت دخالت می دهد. آیا مردان دارای ثروت را از حق تعدد زوجات بهره مند دانستن خود ناعادلانه رفتار کردن بین مردان غنی و فقیر نیست؟ از هر طرف که به این ماده ی لایحه نظر افکنیم نا عادلانه بودن آن آشکار است.
آمار خشونت علیه زنان در بیشتر کشورهای جهان رقمی شگفت انگیز را به خود اختصاص داده است و به نوعی می توان آن را یک معضل جهانی دانست. اما چند تفاوت اساسی بین خشونت علیه زنان در ایران (و بیشتر کشورهای منطقه) و کشورهای توسعه یافته همچون امریکا – کشوری که هم اکنون در آن ساکن هستم- وجود دارد که بر عمق فاجعه می افزاید. شناخت و بررسی این اختلاف که بیشتر ریشه در فرهنگ، عرف، قوانین و مدیریت ناکارآمد کشور دارد، کمک می کند تا در راه مبارزه با خشونت علیه زنان گامی به پیش برداریم.
هیات نظارت دانشگاه علوم پزشکی شیراز به برنامه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی شیراز به مناسبت بزرگداشت روز جهانی زن که قرار بود با حضور فریبا داوودی مهاجر و شادی صدر برگزر گردد مجوز نداد.
گفتنی است در پاسخ به درخواست مجوز ، هیات نظارت دانشگاه علوم پزشکی شیراز در اقدامی عجیب اعلام داشت : انتخابات انجمن اسلامی انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده پزشکی شیراز از نظر این هیات باطل است و این انجمن حق فعالیت ندارد و از این پس کاندیداهای انجمن باید به تایید هیات نظارت برسند.
از سوی دیگر انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشکدههای علوم پزشکی شیراز نیز نسبت روند تدریجی انسداد فرهنگی در دانشگاه بیانیه ای را صادر کرد. به گزارش ایسنا در این بیانیه با بیان اینکه «دانشگاه و دانشجو همواره مظهر تحول، تغییر و آزاداندیشی بوده و هستند»، آمده است: دانشگاه به عنوان جایی برای ابراز عقیده، بحث و تبادل نظر علمی و به دور از هرگونه دگم اندیشی و تحجر و غرض ورزی همیشه مورد توجه قشر روشنفکر و پیشروی جامعه بوده است و در این میان مسوولان دانشگاه نیز با دوراندیشی و استراتژی تعامل این کارکرد دانشگاه و دانشجو را به رسمیت میشناخته و سعی در ایجاد فضایی سازنده و مثبت بین دانشجو و مسوولان دانشگاه میکردهاند.
این بیانیه میافزاید: از مهمترین مسائل مطرح که همیشه مورد توجه قشر دانشجو بوده و تغییر و تحولات آن را با حساسیت و تیزبینی خاصی مورد توجه قرار داده و دنبال کرده است، مسائل فرهنگی دانشگاه است و نسبت به هر گونه تنگ نظری که ناشی از سلایق شخصی و یا تعلقات گروهی افراد بوده، واکنشهای لازم را نشان داده است.
همچنین در این بیانیه آمده است: با تغییر و تحولات صورت گرفته در مجموعهی مدیریتی کلان کشور و به تبع آن دانشگاه دانشگاه علوم پزشکی شیراز بعضا مشاهده شده که بعضی از مسوولان سعی در اعمال نظرهای شخصی و تسری آن در سطح دانشگاه به عنوان جهتگیریهای فرهنگی کردهاند.
نویسندگان این بیانیه با بیان این عقیده که «احضارهای پی در پی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز به کمیتهی انضباطی که طی دو سه ماههی اخیر با کلیهی احضارهای صورت گرفت در دو سال گذشته برابری میکند»، آوردهاند: پخش آیین نامهی انضباطی دانشگاه در سطح دانشکدهها جهت به رخ کشیدن ابزارهای برخوردی!!!، استفاده از پول بیت الملل جهت اشاعهی تفکری خاص و اقدام اخیر در قبال اردوهای دانشجویی (کاهش بودجه، سرویسها و…، گذاشتن پیش شرطها و شرایطی که روز به روز افزایش مییابد) و از این طریق سعی در محدود کردن اردوها داشته که همهی اینها توهینی آشکار به شأن و شعور و شخصیت دانشجویان است، نمونههایی از این اقدامات هستند که به زعم خود در جهت بستن فضای فرهنگی دانشگاه برآمدهاند، غافل از این که توهین به شعور و شخصیت دانشجو نتیجهای جز نارضایتی و واکنشهای منفی در پی نخواهد داشت.
این بیانیه در پایان میافزاید: انجمنهای اسلامی دانشجویان دانشکدههای دانشگاه علوم پزشکی شیراز نسبت به این قبیل رفتارها و عملکردها، به مسوولان دانشگاه هشدار داده و لازم به تذکر است که به عنوان فراگیرترین تشکل برآمده از رأی دانشجویان، پیگیری این مسائل را از وظایف خود میدانند.
این بیانیه از سوی دانشکدههای «بهداشت»، «پرستاری و مامایی فاطمه»، «پزشکی»، «مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی»،«دارو سازی»، «دندانپزشکی» و «پیراپزشکی» صادر شده است.
