آنچه که بیان شد فقط فهرستی بود از نقض آزادی علمی و حق آموزش در فضای امروز دانشگاه های ایران. دانشجویان مصمم هستند که در راه استقلال دانشگاه و برگرداندن فضای آزادی علمی که در آن حق آموزش، آزادی بیان و تجمع و تشکل عملا به رسمیت شناخته شوند، به تلاش قانونمند خود ادامه دهند، هر چند خود قربانی می شوند.
گروه های مدنی فعال در حوزه سیاست همچنین وظیفه دارند با طرح سوال و پرسش در خصوص مشکلات موجود راه حل های معقول و امکان پذیر از احزاب طلب کرده و برنامه های ارائه شده از سوی آن ها را به چالش بکشند. تا از این رهگذر برنامه های ارائه شده از سوی احزاب و جریانات سیاسی پخته تر و هر چه بیشتر به واقعیت نزدیک شود.
پرهیز از تکرار، مانع باز شدن باب سخن پیرامون فعالیت های جنبش دانشجویی می گردد تا در اشاره ای کوتاه از؛ ۱. نقد قدرت و حاکمیت ۲. آگاهی بخشی در ارتباط مناسب با بدنه اجتماع ۳. همراهی نخبگان در شناخت جامعه و تولید اندیشه، در کنار سایر فعالیت های جنبش دانشجویی در بازخوانی مراد تحکیم یاری بگیریم.
جنبش دانشجویی میبایست همچنان بر استقلال و تمایز خود با این گروهها بیش از پیش تاکید ورزد تا از این طریق به روشن شدن مرزهای اصلاحطلبی و فرصتطلبی یاری جدی رساند در آن صورت است که باید امیدوار بود در کنار خوشنامی تاریخی خود به کامیابی هم دست یازد.
به هر حال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد دوره جدیدی را برای جنبش دانشجویی ایران رقم زد، چرا که این جنبش با دیدن آثار سیاست های محمود احمدی نژاد در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و خارجی به تدریج دچار نگرانی هایی شد و تحولاتی درون تشکل های دانشجویی به وقوع پیوست.
نمی دانم از کدام شروع کنم وقتی می بینم زندانیان سیاسی و اندیشه مان به یک پتوی بدون تار و پود با 2 متر محبس چهار دیواری زنگ خورده که تنها به دیدار ماهیانه 10 دقیقه ای پدر و مادرشان دل خوش کرده اند، یا وقتی می بینیم دندانهای فرو افتاده دخترک 10 ساله همسایه مان که از غم نان سر به دیوار می کوبد.
به مناسبت 10 اکتبر روز جهانی مبارزه برای لغو حکم اعدام و در راستای انعکاس اخبار نقض گسترده، مستمر و برنامه ریزی شده حقوق بشر در ایران، فعالین و انجمن های حقوق بشر، گزارش خود را پیرامون وضعیت اعدام در ایران، به اطلاع عموم می رساند.
اسمال تیغ زن، قبل از انقلاب، از جمله اوباش معروف "محله جمشید" تهران بود و از باج گیری از فواحش امرار معاش می کرد. وی پس از انقلاب، به ناگهان در کمیته انقلاب اسلامی جای پای خود را محکم کرد و به نمونه ای "کلاسیک" از افرادی تبدیل شد که به ناگهان، از اسفل طبقات جامعه به ارگان هایی چون کمیته و دادستانی راه یافتند.
مجمع عمومی “انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی سهند تبریز”،با انتشار قطعنامه ای به صدور حکم کمیته انضباطی برای یک عضو این تشکل اعتراض کرد.
متن کامل این اطلاعیه در زیر آمده است:
“کمیته انضباطی دانشگاه صنعتی سهند “سیدحسین میرکریمی”، را بخاطر نوشتن یک مقاله و نصب آن بر روی برد دانشگاه به یک ترم محرومیت از تحصیل محکوم نموده است.
به زعم اعضای کمیته انضباطی، این مقاله شامل توهین به دانشگاه است. برای کسی که اولین بار این خبر را می شنود این پرسش مطرح است که مگر چه مطالبی در مقاله مذکور مطرح شده که شایسته چنین حکم سنگینی است؟ خوشبختانه آن مقاله در دسترس است و با مراجعه به آن می توان صحت یا سقم ادعای کمیته انضباطی را تشخیص داد.
جالب اینجاست که مسائلی را که این عضو انجمن اسلامی دانشجویان در مقاله خود ذکر کرده، عینا همان مسائلی است که از سوی بسیاری از دانشجویان نیز مطرح شده است. اما چون ایشان در این مورد پیشقدم بوده و با نام خود به نگارش مقاله پرداخته، گویا باید به نمایندگی از سوی اکثریت دانشجویان دانشگاه سهند محاکمه شود.
آری آن مقاله جز انتقاد از برخی از سیاست های دانشگاه همچون خودداری از واگذاری خوابگاه به دختران و بستن درب آشپزخانه ها در ماه رمضان و… چیزی دیگری نبوده.
مجمع عمومی انجمن اسلامی دانشجویان این حکم را قویا محکوم می نماید. با این وجود هنوز حکم تجدید نظر صادر نشده و مجمع عمومی از کمیته انضباطی دانشگاه خواستار تجدید نظر در حکم صادر شده می باشد.”
